Ποιήματα

Εξωμολόγηση ενός ομογενή

Από παιδί ένιωθα πως βρισκόμουν σε μια ξένη γη

πως ζούσα στην χώρα της μοναξιάς,

πως ζούσα στην χώρα της απόγνωσης,

γιατί πάντα αναζητούσα εσένα, πολυαγαπημένη μου Ελλάς.


Κρατώντας μέσα μου τις αρχές, τη Δημοκρατία

και τους αγώνες σου,

ατένιζα τον γύρο κόσμο με άλλο μάτι,

γιατί κάποτε ο ήλιος θα ξεμυνιτιζώταν στον ουρανό

και θα αντίκριζα τις ακτές σου για πρώτη φορά.


Με το αιώνιο χαμόγελο στα χείλη, και την ελπίδα

ότι θα σε έβρισκα, πήρα το πρώτο καΐκι

και άραξα στο καταγάλανό σου πέλαγος.


Άξαφνα από την πλευρά της Δύσης και της Ανατολής

φουρτουνιαζμένα κύματά σου με χτυπούσαν αλύπητα,

βάναυσα, λέγοντάς μου πως δεν ανήκω εδώ,

και ο ουρανός καλύφτηκε με μαύρο πέπλο

κ’ έκανε την ψυχή μου να κλαίει,

σαν το παιδί που έχασε την μάνα του.


«Μητέρα γη, μάνα γη ήρθα,

γιατί δεν με δέχεσαι με αγάπη

όπως και εγώ σε λαχτάρησα;»


Μα είχα καρδιά μεγάλη και ψυχή ραγισμένη.

Τύφλωση αλλά και πάλι φως,

όταν με τράβηξες να μείνω, όπως το φως του ήλιου

προσελκύει τα φυτά και έμεινα

γιατί σε έβλεπα μητέρα γη, να κλαις.

Να κλαις με σπαραγμούς, γιατί ορούσες το παιδί σου,

το παιδί που είχε διωχτεί, να πληγώνεται,

να πονά από τα ίδια του τ’ αδέλφια.


Καλπίδου Ξένια

Λεξικό

Λεξικό
Αναζητήστε ποντιακές λέξεις  και φράσεις κ δείτε τη σημασία τους στα ελληνικά και αγγλικά! Ποντιακά ...

Ανέκδοτα

Ήταν κάποτε ένας Ιταλός ένας Ισπανός και ένας Πόντιος και τους λένε θα πετάξετε από ένα πράγμα πάνω από το σπίτι σας, πετάει λοιπόν ο Γερμανός ένα...

Συνταγές

Υλικά   για το προζύμι: - 340 γραμ. νερό - 340 γραμ. αλεύρι - 20 γραμ. μαγιά - λίγη ζάχαρη   για τη ζύμη: - 670 γραμ. αλεύρι - 100 γραμ....
Υλικά: - 1½ κιλό ζύμη (νερό, αλάτι, αλεύρι όσο πάρει, 1 δόση μαγιά για γεμιστά με τυρί: - ½ κιλό τυρί φέτα   για γεμιστά με πράσα: - ½...
Υλικά για 4 κομμάτια:   - 2 κιλά αλεύρι - 2 κουτ. σούπας μαγιά ξηρή - ½ λίτρο ελαιόλαδο - αλάτι   Διαδικασία   Τα κατιμέρια τα συναντάμε...

Τραγούδια

Ζίπα-ζίπ η καρδία μ'γομάτον όνεραλάσκεται απάν σα παρχάριασα κρύα νεράΚάθουμαι ώρας και νουνίζωμικρόν πουλόπο μ'την ανάσμα σ' να έρται κρούειαπάν' σο πρόσωπο...
Έϊ σεβντά μ’ εμολύεςΚαρδία μ’ εκολύεςΑέτς εγάπανες μεΕφέκες με κι επήεςΡεφρένΈϊ κιτί ψεύτε κόσμεΘάνατος να μη έτονΆνθρωπος μ’ εγέρανενΠάντα νέος να έτονΈϊ...
Θα σπίγγω σπίγγω και κόφτω τρυγώναμ την ανάσας,θα δίγω φίλεμαν ζωής απές σα ψύα τ' άσπραςΘερίον εν το σεβνταλούκ κι εποίκες άτο ψίλλον,τρυγώναμ α σο τέρεμαν...
This site is powered by neoweb unit of inventics Corporation